Ýmislegt hefur á daga okkar drifið að undanförnu.

 Við Daníel Ari fórum á námskeið um miðjan febrúar sem hét ,,Sport Specific Rehabilitation" hjá Robert Donatelli Doktor frá Los Angeles. Ég mætti með heila búslóð og litla viðhengið mitt, hefði getað gist þarna án þess að skorta neitt. Þetta voru tveir langir dagar en litli mann var algjör engill allan tímann öllum til mikillar undrunar. Í kjölfarið fékk ég leyfi til að mæta með hann á næst námskeið um miðjan mars; ,,Introduction Of The Pelvic Girdle" hjá Diane Lee.

 Við fjölskyldan héldum upp á bollu- sprengi og öskudag með pompi og prakt, átum yfir okkur alla daga. Þá vikuna veiktist Védís Gróa og varð mjög mikið veik. Hún var með hálsbólgu, kvef, háan hita, upp- og niðurgang. Á föstudaginn var hún svo komin með eyrnabólgu, fékk sýklalyf og er nú með niðurgang af lyfjunum = skítlegt ástand það. Vikan  hjá frúnni snérist um hjúkrun dag og nótt og bakstri, þá aðallega á daginn.

 Síðustu helgi var svo afmælishelgin mikla. Gummi átti afmæli á laugardeginum. Hann var vakinn upp með afmælissöng, pakka og köku í rúmið. Um kvöldið eldaði svo frúin góðan mat handa kalli en þar sem við vorum svefnlaus eftir veikindi vikunnar var skriðið beint í rúmið eftir mat og rotast. Næsta morgun var svo annað eins gert, vakið stóra drenginn okkar með afmælissöng, köku og pakka. Hann var reyndar svo spenntur fyrir deginum að hann var vaknaður fyrir allar aldir. Við þurftum að semja við hann að liggja upp í rúmi í smá tíma. Hann lá reyndar ekki heldur sat hann bísperrtur og hlustaði á hvert hljóð frammi. Svo spurði hann í sífellu:,, Af hverju heyrist í diskum? Af hverju er Védís Gróa að spyrja hvað hún á að gera? Af hverju er VG að færa stólinn? Af hverju er pabbi að kveikja á kertum? O.s.frv. Ekki beint óvænt þjónusta í rúmið en enga að síður gaman. Daníel Ari vaknaði sárveikur þennan dag en við höfðum það ekki í okkur að fresta afmælinu því stóri púkinn okkar var búinn að hlakka svo lengi til. Það var haldið upp á afmælið með stórveislu og fullt af gestum en DA var geymdur inni í herbergi á meðan og sem betur fer svaf hann öll herlegheitin af sér. Um kvöldið var hann orðin svo veikur og máttfarinn að ég var um það bil á leið á Barnaspítalann með hann. Mér var ráðlagt að gefa honum stíl og eftir það leið honum svo mikið betur að við biðum fram á næsta morgun. Á mánudaginn var hann orðinn svo mikið betri að við vorum mun rólegri. JA vaknaði hins vegar með mikla hálsbólgu og Gummi var orðin mjög slappur.

 Ég var sem sagt heima með 3 veik börn á mánudaginn. Það er eitt að vera ein með þau hraust og annað þegar allir eru veikir, sumir búnir að vera inni í viku og frúin ekki búin að sofa í viku. Það bjargaði öllu að Steinunn systir bauð VG í heimsókn seinnipartinn, Gummi kom snemma heim og fór með JA í bílskúrinn og ég og DA náðum að leggja okkur í 2 klst. Ég var svo komin í rúmið fyrir 22 um kvöldið og steinrotaðist með litla manninum. Allir eru að braggast, JA er heima en hitalaus, VG fór í leikskólann og DA er allur að koma til, bara með hósta og hor núna. Gummi er líka að hressast. Mér var hleypt í ræktina í gærkveldi og svo lá ég í heitu baði á eftir og mér líður mikið betur eftir það. Eftir svona törn er maður samt ljótastur, sveittastur og myglaðastur svo að mitt fyrsta verk í dag var að panta mér klippingu og líður strax betur.

 Það er gaman að segja frá því að Gummi fór á afmælisdaginn sinn á bílasölu að sýna ,,súbaróinn" okkar og kom heim á FORD EXPLORER, 2003, leðurklæddur og keyrður 66.000 km. Settum sem sagt ,,súbbann" upp í og þurftum að bæta við 300.000 kr. Gummi er búinn að vera á flakki milli bílasala síðustu 2 mánuði með bílastólana að máta og þetta var lendingin. Við erum voða ánægð með ameríska kaggann. Nú er það bara að selja ECONOLINE´inn okkar, vona samt að við eigum hann fram yfir páska ef það verður fjalla/skíða/jöklafæri.

Daníel Ari mældist í 9 vikna skoðun rúmlega 5600 g og 61 cm = þvílík stækkun
 
Við Daníel Ari ætlum svo næsta föstudag að mæta á ,,Dag Sjúkraþjálfunar" ef heilsa leyfir og vonandi eigum við fjölskyldan rólega helgi.

 luv