Sælt veri fólkið!
Ég og krakkarnir fórum sem sagt í sveitina mánudaginn sem leikskólinn var lokaður og áttum þar góðar stundir. Védís Gróa tautaði við sjálfan sig og okkur alla leið í fjósið að hún væri ekki hrædd við kýrnar. Þegar inn í mjólkurhús var komið kom annað í ljós því hún var á mínútunni komin upp á haus á frænku sinni og vinkaði í ofboði kúnum og vildi fara heim. Ég fékk leyfi til að koma aftur með börnin helgina á eftir í pössun því við Gummi vorum farin að þrá svefn yfir eina nótt án þess að vera trufluð af henni yndislegu dóttur okkar.

Við renndum með krakkana í sveitina á föstudeginum og kíktum á tengdó í bakaleiðinni. Þegar heim var komið var hins vegar stoppað stutt við því Elvar og Guðrún komu 15 mín síðar að ná í okkur til að fara út að borða á kaffi Oliver. Þetta var mjög skemmtilegt kvöld og við Gummi föttuðum þegar kvöldið var hálfnað að við værum ekki að fara að vakna 7 morguninn eftir. Við vorum því ekki með neina bremsu á drykkjuna það kvöld og við entumst í fjörinu til kl 3 um nóttina. Þegar lætin voru orðin of mikil á kaffi Oliver fluttum við okkur heim og héldum þar áfram.

Við Gummi áttum pantað í dekur í Mecca Spa morguninn eftir og ég hafði verið mjög skynsöm að panta ekki tíma of snemma eða kl 13:30. Þegar við hins vegar dröttuðumst á fætur upp úr 12 þá komumst við miður að því að heilsan var alls ekki nógu góð. Kl 13:00 tók ég upp símann og þá var það annað hvort til að afboða tímann minn eða spyrja hvernig við ættum að haga okkur við komuna þangað. Ég var sett á bið og meðan ég beið hlustaði ég á róandi tónlistina á staðnum og ákvað þar með að láta ekki þynnkuna skemma fyrir okkur daginn. Við komum okkur niður eftir þar sem við hentum okkur á sitthvorn bekkinn. Þegar þangað var komið vorum við ,,save" því okkur leið best lárétt. Við  vorum þar samtals í 3 klukkutíma í yndislegu dekri, ég í andlitsbaði og Gummi í nuddi. Ég naut mín en mér varð umhugað um dömuna sem var að annast mig og lyktina sem hlaut vera út úr mér.

Við fluttum okkur svo á Hótel Reykjavík Centrum eftir dekrið þar sem við gistum um nóttina. Við röltum um miðbæinn fram að kvöldmat, fórum svo fínt út að borða á veitingastað á Hótelinu og vorum komin upp í um 22:00 tilbúin að fara að sofa. Okkur fannst frekar fyndið að innrita okkur á hótelið og veita upplýsingar um  lögheimili okkar í ,,næstu götu". Við sáum grun á andliti þeirrar sem afgreiddi okkur (pottþétt framhjáhald....he). Við upplifðum okkur eins og í útlöndum því maður eyðir allt of litlum tíma í göngutúra í miðbænum. Við urðum vör við mikið af túristum fyrir utan að allt starfsfólkið á hótelinu var enskumælandi. Eftir að hafa fengið okkur feitan morgunmat morguninn eftir var skriðið aftur upp í rúm og lagt sig............yndislegt frí.

Eftir hádegi keyrðum við svo austur í sveit og stoppuðum góðan tíma þar sem og á Selfossi hjá Ruth.

Við byrjuðum svo vikuna á að taka Védísi Gróu í gegn með því að hundsa hana allar síðustu nætur (vorum mjög fljót að tæma hvíldabirgðarnar sem við höfðum safnað upp um helgina). Fyrsta nóttin var hrikaleg, Védís Gróa grét meira þá nótt en að sofa en sofnaði svo undir morgun með ekka. Næstu nætur urðu smám saman betri og síðustu nótt rumskaði hún einu sinni. Þá var nóg fyrir okkur að sussa á hana innan úr herberginu okkar. VONANDI er þetta bara komið.

Matta, Ásdís og Helga komu svo í mat til okkar Gumma í gærkvöldi. Við áttum yndislegar stundir, spjölluðum mikið og rifjuðum upp gamlar og yndislegar stundir. Það var drukkið rauðvín og borðað yfir sig fram til 1 í nótt. Takk æðislega fyrir komuna, alltaf gaman að fá ykkur.

Í dag vorum við svo í afmæli hjá Helgu Signý, takk fyrir okkur.

Hér koma nýjir gullmolar frá Jóni Arnóri:

1. Maður koma til að forvinna tilboð í að skipta um glugga hjá okkur. Hann var fremur stór og mjög mikill á þverveginn líka. Jón Arnór fylgdist vel með honum vinna og sagði svo við Pabba sinn þegar hann var nýkominn út um dyrnar hjá okkur: ,,Vá, pabbi rosalega var hann með stóran rass". Grey maðurinn náði varla að fara út úr húsi áður en drengurinn lísti yfir undrun sinni svo það má vel vera að hann hafi heyrt þetta.

2. Þeir feðgar og Védís Gróa fóru saman í sund daginn sem ég var í dekri með Ragnheiði. Í sturtunum inni í karlaklefa var ungur maður, dökkur yfirlitum og vel hærður frá toppi til táa. Jón Arnór gerði sér lítið fyrir, benti á manninn (kom næstum við hann hann var svo nálægt) eftir að hafa grandskoðað hann og sagði svo hátt og snjallt:,, Pabbi sjáðu, maðurinn er með skegg á rassinum". Hinn brást sem betur fer vel við og grét af hlátri við þessa athugasemd.

Það er ýmist í ökkla eða eyra varðandi félagslegu hlið Hildar Kristínar. Síðastliðin vika var æði gæði en ofboðslega þarf ég að fara snemma að sofa í kvöld.  

Júlía vinkona varð 30 ára föstudaginn 19. okt og systir hennar skipulagði óvænta veislu fyrir hana. Vikuna  á undan setti Védís Gróa met í að vakna á næturnar og fór það ,,svolítið” með skapið góða í minni. Við mamma vorum að spá í að gera slátur þessa  helgi og ætlaði ég að hafa það sem afsökun til að mæta ekki í partýið það föstudagskvöld hreinlega vegna þess að ég hafði ekki lund eða orku í mér til að mæta. Þegar helgin nálgaðist fór mig hins vegar að langa að mæta og fór líka að átta mig á að maður ekki bara orðin 30 ára gift 2 barna móðir, heldur var ég líka farin að setja fyrir mig að mæta í partý út af sláturgerð.................það rann upp fyrir mér að ég var farin að haga mér eins og ,,KELLING”. Sem betur fer fór ég svo á endanum í partý og var þar fram til 3 um nóttina og skemmti mér konunglega.  

Á laugardeginum var svo grísk stemmning í Öldugerði 17, sláturgerð hjá okkur mæðgum (Steinunn var með okkur líka) með 8 börn í kringum okkur. Alltaf jafngaman að koma svona saman en þegar við mamma höfðum komið öllum börnum í ból og ætluðum að fara spjalla með rauðvín um hönd þá áttuðum við okkur á því að við myndum líklega gapa meira en að tala og dröttuðumst dauðþreyttar í bólið.  Þegar heim var komið á sunnudeginum var hætt við að fara út að borða eins og áætlað var þar sem kallinn faðmaði klósettskálina meira en mig, hann var sem sagt orðin drulluveikur í orðsins fyllstu merkingu. Ég hafði tekið Ruth tengdó með mér í bæinn því hún ætlaði að vera svo sæt að passa fyrir okkur en endaði á að halda mér félagsskap um kvöldið því það var ekkert gagn í Gumma.  

Ragnheiður vinkona er komin heim frá Pittsburg, útskrifaðist í gær með mastergráðu úr næringafræði og hef ég reynt að eyða svolitlum tíma með henni í vikunni milli þess sem maður stökk í saumaklúbba. Gott að vera búin að fá hana heim og til hamingju Ragnheiður mín með gráðuna.  Á fimmtudaginn fórum við 2 vinkonur Ragnheiðar með hana í nudd í Mecca  Spa og nýttum náttúrulega tækifærið til að láta dekra við okkur líka. Það byrjaði reyndar fremur undarlega. Við ætluðum að vera 4, tvær áttu nudd kl 14 og tvær kl 15. Sú sem átti að vera kl 14 með Ragnheiði  komst ekki svo að Ragnheiður byrjaði dekrið ein. Ég kom hins vegar stuttu seinna eða 14:10 og ætlaði mér bara að taka því rólega fram að mínum nuddtíma kl 15. Hins vegar höfðu þær í Mecca ákveðið að láta mig vera kl 14 án þess að hafa samráð við mig eða okkur um það og þegar ég mætti var maður nánast skammaður fyrir að mæta of seint. Mér fannst þetta ekkert tiltökumál, þær höfðu fært mig fram svo annar nuddarinn hlaut að vera í gati kl 15. Ég spurði hvort ég mætti bara ekki fara í þann tíma þar sem svo langt var liðið á þennan tíma. Eftir ítrekaðar tilraunir til að útskýra þetta fyrir einni gegnsærri í afgreiðslunni þar á bæ gafst ég upp þegar hún sagði í 10 skipti: já, en þú ert skrifuð kl 14. Ég rauk í fússi inn í klefa og var komin inn á bekk 14:15 og fékk því bara nudd í 45 mín en borgaði fyrir 60 mín. Eftir að hafa beitt á sjálfan mig slökunarmeðferð fyrstu mínúturnar í nuddinu fór ég loks að njóta þess að vera þarna. Við áttum yndislegar stundir í sundlauginni og pottinum eftir nuddið. Gamanið byrjaði hins vegar aftur þegar inn í klefa var komið. Ég kveikti á sturtunni til að hita hana upp meðan ég rétt brá mér á klósettið til að gera nr 2. Eins og mér leið vel eftir losunina þá leið mér jafnilla þegar ég uppgötvaði að ekki var hægt að sturta niður. Hmmmm, þarna stóð ég ráðþrota og fannst frekar neyðarlegt að fara fram og skilja stykkin mín eftir í klósettinu þegar ég áttaði mig á því að beðið var eftir klósettinu. EN, neyðin kennir naktri konu að spinna, mín sá tækifæri í ausa vatni með ruslatunnunni ofan í klósettið. Ég fjarlægði ruslið úr og reyndi að fylla þess risa tunnu af vatni í pínulitlum vaski. Það gekk ekki betur en svo að það sullaðist vatn út um allt gólf og það litla vatn sem kom í tunnuna var einungis nóg til að hræra upp í stykkjunum og gera vatnið fallega brúnt í stað þess að skila þeim í sjóinn. Til að toppa þessa klósettferð hafði ég greinilega gleymt að læsa hurðinni þannig að ég var staðin að verki sveitt í bikininu með tunnuna yfir klósettinu. Þá áttaði ég mig á að ég var búin að missa ,,coolið”. Ég náði loksins að koma þessu að mestu í burtu en þegar út var komið sá ég mig knúna að útskýra þetta fyrir konunum sem biðu með stórt spurningamerki á ennunum eftir því að komast að. Eftir að stelpurnar höfðu verið að undrast um mig skilaði ég mér loksins í sjóðandi sturtuna og náði eftir það að koma mér og mínu út úr húsi slysalaust.

Við áttum svo yndislega kvöldstund saman, fórum út að borða og enduðum heima hjá mér að borða franska súkkulaðiköku með ís.  

Á föstudag fór svo Gummi út og skilaði sér kl 4 um morguninn, ég fór svo í gærkvöldi í útskriftarveislu til Ragnheiðar og kom SEINT heim.  

Mamma og pabbi komu í heimsókn í dag sem og Titti, Heiða og familí. Takk æðislega fyrir innlitið yndislegt að fá ykkur.  

Á morgun er starfsdagur í leikskólanum hjá krökkunum svo ég og börnin gerum eitthvað skemmtilegt saman, kannski kíkir maður bara í sveitina.

 

Í enda september var okkur fjölskyldunni boðið í Minni-Borgir með öðrum starfsmönnum Point og fjölskyldum þeirra. Við náðum að fara í göngu gamla góða fjallahringinn á Laugarvatni sem og aðeins um þorpið áður en versta veðrið skall á. Það var svo varla stætt úti það sem eftir var helgar þannig að börnin fengu að horfa ,,svolítið á DVD” og leika í samkunduhúsi sem var þar. Við fullorðna fólkið borðuðum svo yfir okkur, spiluðum og skemmtum okkur aðeins frameftir í samkunduhúsinu eftir að börnin voru farin að sofa. Mjög skemmtileg helgi sem endaði með yndislegri sjávarréttasúpu í Rauða húsinu á sunnudeginum með Elvari og fjölskyldu.

 

Amma Ruth kom og heimsótti okkur um mánaðarmótin og var yfir nótt okkur öllum til mikillar gleði. Frúin á heimilinu gerði heiðarlega tilraun til að elda nýstárlegan saltfisk fyrir snilldarkokkinn hana Ruth sem endaði í ruslinu. Dregnir voru fram afgangar af pizzu sem ég hafði bakað daginn áður, gengur betur næst. Við bættum okkur það upp með mikilli humarveislu á sunnudeginum. Siggi Bjarni heiðraði okkur með nærveru sinni þar. Amma fór svo seinnipart sunnudags og skildi hér eftir nýprjónaðar peysur og vettlinga handa börnunum... engri lík kellingin.

 

Fyrir rúmri viku komum við systkinin saman heima hjá mömmu og pabba ásamt börnum okkar og eyddum helginni saman í góðviðri á Hvolsvelli og í Þórsmörk. Við smurðum okkur nesti á föstudagskvöld og lögðum svo snemma af stað í Mörkina. Ferðinni var heitið í Bása en þar voru grillaðar pylsur, næst fórum við í Langadal og gengum þaðan upp á Valahnjúk. Mamma gamla fór sína fyrstu göngu á svo hátt fjall án þess að láta lofthræðsluna hlaupa með sig í gönur….algjör hetja. Við gengum svo niður af fjalli í Húsadal með stoppi í Sönghelli en fórum svo dalinn til baka með góðu stoppi við Snorraríki. Eftir heitt súkkulaði og smurt nesti var haldið heim í Öldugerði og etið þar dýrindis steik með öllu tilheyrandi. Eftir það var spjallað, spilað og drukkið rauðvín undir góðu tómi. Á sunndeginum fórum við Védís Gróa í sunnudagaskólann með Tótu, Selmu og Freyju og fengum okkur svo kaffisopa með Frikka og Tótu eitthvað frameftir degi. Seinni partinn lét ég litla frænku mína plata mig í smá fimleikaæfingar úti í garði og að sjálfsögðu missti kellingin sig aðeins og endaði í höfuðstöðu með pabba gamla, kraftstökki og fleiru. Ég þarf varla að nefna það hvernig ég var á mánudaginn síðasta, sá dagur í vinnunni var mjög erfiður og stirður.

 

Það er brjálað að gera í vinnunni og tíminn flýgur. Nú er Védís Gróa farin að skipa mömmu sinn og pabba að segja afsakið í hvert skipti sem við leysum vind eða ropum. Jón Arnór náði í síðustu viku að klára að safna sér 4000 kr upp í gítar. Hann hefur verið að fá 500 kr eftir 10 stjörnur á verðlaunakortinu sínu. Stjörnunum safnar hann með því að vera duglegur að hjálpa til, sofa í sínu rúmi o.s.frv. Á laugardaginn fór hann svo í hljóðfærabúð og keypti sér sjálfur kassagítar (1/4 stærð). Núna spilar hann ,,snilldarlega” á gítarinn og segir systur sinni hvað hún á að syngja. Mín er ekki lengi að taka við sér, dillar mjöðmum, syngur með hárri raust með tilheyrandi handahreyfingum. Þau eru algjörir snillingar. Þau voru veik í viku um daginn, bæði með barkabólgu, kvef og hita. Við vorum farin að finna upp hjólið því þau voru orðin mjög leið á öllum leikjum. Á endanum skemmti Jón Arnór sér best við að elta systur sína, pota í hana og stríða. Þar sem sú stutta er mjög skapstór gefur að skilja að það lá við stríðsástandi hér á tímabili.

 

Nú eru allir hraustir og allt komið í samt horf. Ég lofa að reyna að standa mig betur í að skrá reglulega svo það komi ekki alltaf svona romsur....sorrý

Já, það er orðið ansi langt síðan. Þetta verður stutt yfirlit yfir ágúst.

 

Við Gummi fórum í party ársins hjá Pétri og Ragnheiði en þau fluttu út mánudaginn 13.ágústu til Pittsburgh. Þau héldu kveðju-, afmælis- og útskriftarpartý  í garðinum. Öllu var tjaldað fram, varðeldi, diskói, mat, veigar að vild, snjóþotuferð niður grasbrekkuna og fleira.

 

Á gaypridedaginn gæsuðum við Thelmu bekkjarsystur úr sjúkraþjálfuninni. Það var mjög fínn dagur en þar sem ég var að kvöldið áður til 5 um morguninn þá entist ég ekki nema til 22:00 þetta kvöld……frekar slappt. Á sunnudeginum ákvað kellan að skella sér eina 21 km hlaupandi til að athuga hvort maður kæmist nú alla leið í maraþoninu helgina á eftir. Ekki góð hugmynd eftir óreglu og svefnleysi…tók mig 2 klst að jafna mig á eftir, aldrei verið svona þreytt. En eftir það var mín svo hress að ég fór til Ragnheiðar og Péturs að hjálpa þeim að ganga frá íbúðinni fyrir skil.

 

Ég komst alla 21 km í Reykjavíkurmaraþoni og náði að klára undir 2 klst eins og ég stefndi að. Það var rosaleg stemning niðri í bæ, gaman að taka þátt. Krakkarnir náðu svo að ,,hlaupa” latarbæjarhlaup. Það var svo mikið af fólki að við enduðum á að bíða í biðröð 60m frá marki. Eftir hlaupið var svo latarbæjarleiksýning og þá hélt á að ég næði ekki hökunum á börnunum upp aftur af götunni. Við röltum um bæinn og eftir steik heima hélt frúin í bæinn á ný ásamt Helgu. Við fórum á tónleikana á Miklatúni og enduðum í partýi. Ég var ekki meira eftir mig en svo að  ég náði að djamma til 3:30 um nóttina.

 

Helgina eftir var svo brúðkaupið mikla hjá Thelmu og Jóhannesi, mjög flott hjá þeim og þau voða sæt og fín.

 

Vikuna á eftir fengum við svo skemmtilega Kanadabúa í heimsókn en Sigrún og Bjarki komu til Íslands á leið heim úr vettvangsskoðun frá Noregi. Sunna Lind og Dagbjört voru í pössun hjá ömmum sínum og öfum á meðan. Þau komu svo öll í mat til okkar eitt kvöldið.

 

Síðasta helgin í ágúst var tileinkuð leti og og vinnu við að gera alls ekki neitt. Við fjölskyldan fórum í sund og átum yfir okkur í brjáluðu rigningunni. Á sunnudeginum fórum við reyndar í göngu í Búrfellsgjá…verið að þjálfa börnin fyrir frekari göngu.

 

Vikuna á eftir var svo afmælisvikan mikla, byrjaði á miðvikudegi og endaði seint á sunnudagskvöldi. Minn yndislegi eiginmaður kom mér svo sannarlega á óvart og mín fékk að vera prinsessa í 5 daga, hvorki meira né minna.

 

Á miðvikudagseftirmiðdag var ég að þjóta úr vinnunni til að sækja krakkana og var fremur sein fyrir. Það var svo mikil læti í mér að ég tók ekki eftir íþróttatösku sem Gummi hafði komið fyrir í bílstjórasætið fyrr en ég hreinlega settist ofan á hana. þar ofan á voru fyrirmæli um að mæta í Mecca Spa í nudd kl 16. Mín var í nuddi í klukkutíma og var á svamli í lauginni þegar Steinunn systir kom með breezer í standglasi handa mér og veitti mér félagsskap til að verða 18. Þá þurftum við að drífa okkur upp úr því hún átti að skila mér heim kl 18. Þá fyrst fór ég að skoða í töskuna sem Gummi hafði sent mér og í henni var kjóll, hælar og snyrtidót. Ég dressaði mig upp og fór með Steinunni heim. Þegar ég kom inn voru mínir nánustu mættir og sungu fyrir mig afmælissönginn. Gummi var sveittur í eldhúsinu að framreiða mat sem hann hafði pantað, sushi, snittur, rauðvín, bjór, hvítvín, gos og fleira. Við fengum okkur svo feita sneið af marensköku í eftirrétt. Fólk kom færandi hendi bæði þá og nokkra daga á eftir. Ég fór með afganga í vinnunna morguninn eftir og veislan hélt áfram þá. Á föstudeginum voru börnin í fríi og við fórum í sund og lékum okkur aðeins. Eftir hádegi fórum við svo austur á Hvolsvöll í heimsókn til ömmu og afa, takk fyrir okkur. Börnin voru svo hjá mömmu og pabba yfir helgina en við fórum austur í Skaftafell og gistum þar í Hótel Skaftafelli (Freysnesi). Við byrjuðum á að fá okkur góðan mat að borða og fórum svo snemma í háttinn því morguninn eftir var haldið snemma af stað í jöklagöngu upp Svínafellsjökul. Við fórum með Íslenskum fjallaleiðsögumönnum, fengum brodda, ísaxir og eftir kennslu á tæki og tól var lagt í hann. Þetta tók lungað af laugardeginum og var alveg hreint frábær upplifun. Við sáum magnaða svelgi, fossa, íshella og fleira. Það var rosa gott veður þann daginn sem og alla helgina. Um kvöldið var borðað yfir sig á Hótelinu og endað í koníaksstofunni með koníak að horfa á landsleikinn. Á sunnudeginum var sofið út,farið í sund í Vík og borðað. Ferðinni var svo haldið á Hvolsvöll að ná í krakkana og var mamma þá með tilbúið afmæliskaffiborð…yndislegt takk mamma og pabbi fyrir allt. Eftir kaffi fórum við og Jón Arnór í flug með pabba, sem var frábært. Eftir flug fórum við í læri til mömmu og við komum ekki heim fyrr en 23 um kvöldið. Ég var í skýjunum eftir helgina en þurfti að koma mér fljótt á jörðina því Gummi fór í vinnuferð til London aðfaranótt þriðjudags og kemur heim í nótt (aðfaranótt föstudags).

 

Við höfum haft það nokkuð gott í vikunni, mikið að gera á stóru heimili. Védís er með smá veirusýkingu en hefur ekki fengið hita. Það er brjálað að gera í vinnunni….ætli það verði ekki komin jól áður en við vitum af.

 

Well, ég við nota tækifærið og þakka öllum kærlega fyrir mig, þið eruð yndisleg.

Við ákváðum að láta Védísi hætta með bleiu fyrir helgi og hún hefur staðið sig eins og hetja. Það slysaðist aðeins niður fyrstu 2 dagana en svo hefur hún verið nánast þurr síðan. Hún fór að vakna með þurra bleiu eftir blund og eftir nóttu svo að við tókum bleiuna alveg af henni bæði dag og nótt. Hún hefur skilað sínu í klósettið síðan. Hún meira að segja vaknaði í nótt til að pissa.

Í gær byrjaði Védís Gróa í aðlögun í leikskólanum á gömlu deildinni hans Jóns Arnórs. Hún þóttist vera aðeins feimin til að byrja með en hún var varla komin inn á deild þegar hún fór að sýna kennara sínum alls kyns kúnstir. Hjördís (leikskólakennarinn) byrjaði á að taka niður nafnspjaldið hennar í bleiuhillunni og Védís vígði klósettið á deildinn meðan á dvölinni stóð. Henni fannst ekkert smá sport að geta sest sjálf á klósettið (það er svo lítið), horft á sig í spegli á meðan og þvegið sér svo sjálf á eftir án aðstoðar.

Við gengum svo öll fjölskyldan í leikskólann í dag, Jón Arnór kissti okkur bless og við röltum á næstu deild. Þetta var allt mjög skemmitleg athöfn. Í dag skildi ég hana svo eftir í 2 tíma og það gekk allt eins og í sögu. Hún hitti bróður sinn í útivisitinni og fannst henni mikið til þess koma.

Á morgun byrjar svo vinnan og það verður aldeilis tekið á því næstu mánuði. Ég hef skráð mig í hálfmaraþon 18.ágúst næstkomandi. Markmið mitt er að komast alla leið heil heilsu. Hægt er að heita á mig ef fólk hefur áhuga, peningarnir renna til styrktarsjóðs foreldra og aðstandenda langveikra barna.

Jæja þá er maður komin heim frá Kanada og ég búin að njóta einnar viku í viðbót í fríi. Reyndar naut ég þess svo að vera í fríi og kúnnarnir mínir líka að ég tók mér auka viku í frí. Gummi mætti hins vegar til vinnu sama dag og við lentum og hefur unnið eins og brjálæðingur síðan.....eins og hann sé að vinna upp fríið.

Við höfðum það voða gott í Kanada, það var sérstaklega ljúft að hitta góðvini okkar í Halifax, Sigrúnu og Bjarka. Við gistum þar í 2 vikur, fyrsta vikan flaug, börnin nutu sín voða vel saman en seinni vikuna voru Sunna Lind og Védís Gróa aðeins að láta skapið hlaupa með sig í gönur. Við náðum að skoða mikið í Nova Scotia (m.a.Peggy's cove og Lunenberg. Við fórum í dýragarð, á hina ýmsu leikvelli, fórum í Discovery center í Halifax, skoðuðum virkið þar í miðbæ, tókum þátt í Canada day, fórum í partý, stóra fólkið fór út að borða og á pöbbarölt meðan litla fólkið fékk pössun, héldum upp á afmæli Védísar, verslað mikið, héldum upp á 5 ára brúðkaupsafmæli Sigrúnar og Bjarka sem og 10 ára samvistarafmæli, mikið borðað af góðum mat og notið lífsins í garðinum. Veðrið lék ekki alveg við íbúa Halifax, hitastig undir meðaltali miðað við árstíma en íslensku gestirnir voru mjög sáttir.
 
Við fórum svo í sumarhús á Prince Edward Island síðustu vikuna, fórum á ströndina og hittum ættingja Gumma sem ég hef aldrei hitt. Yndislegt fólk þar og okkur langar mjög svo að koma fljótlega aftur, skoða eyjuna betur og hitta restina af ættingjunum. Okkur var boðið í siglingu á humarbát, kæliboxið var fyllt af bjór, nesti smurt og eytt deginum úti á sjó að synda og borða. Svo sannarlega yndislegt frí, takk æðislega fyrir okkur. Skrítið þegar maður er með börnin þá langar mann ekkert heim. Börnin voru yndislega þarna úti, við hefðum alveg viljað vera viku í viðbót. Það er samt alltaf gott að koma heim. Takk Ragnheiður fyrir að hugsa um blómin mín.

Við erum rétt að koma okkur í reglu, Jón Arnór byrjaði í leikskóla á mánudaginn síðastliðinn. Hann var voða spenntur að byrja en þegar hann kom í leikskólann var lítið af hans vinum mættir, eru í fríi þar til eftir verslunarhelgi og lengur. Hann var því fremur vonsvikinn, á mánudagskvöldið grét hann og sagðist vera illt í hjartanu. Hann er svo mikil mús. Védís Gróa byrjar ekki fyrr en eftir helgi í leikskólanum svo það kom sér vel að ég gat verið aðeins lengur heima því þá gat ég sloppið við að láta Védísi Gróu í pössun.

Védís Gróa er farin að tala linnulaust, við eigum fullt í fangi með að ná öllum setningunum sem hún myndar. Hún er að hætta með bleiu þessa dagana, hún hefur verið rosalega dugleg að pissa og kúka í klósettið í gær og í dag. Hún er nú samt með bleiu þegar hún leggur sig og yfir nóttu. Jón Arnór er alltaf svo mikill gullmoli. Á kvöldin fór hann yfir daginn með okkur og tjáði okkur í hvert skipt hvað allt hefði verið skemmitlegt. Eitt kvöldið tilkynnti hann okkur að Sigrún væri sérstaklega skemmtileg.

Síðustu vikuna höfum við farið í húsdýragarðinn, fórum í Keflavík í heimsókn til Dagbjartar, Anis og litllu Kamillu Anísu. Við náðum líka að hitta Söru og fjölskyldu áður en þau flugu til Svíþjóðar, það var æðislegt að fá að  knúsa aðeins Söndru. Fórum tvisvar í útileigu, fórum í heimsókn til ömmu og afa á Hvolsvelli, fórum til ömmu Ruthar, kíktum í heimsókn til nýfæddrar frænku á Selfossi sem heitir Dagbjört Inga og fórum í sveitina. Yndislegt að hitta ykkur öll og takk fyrir að leyfa okkur að taka virkan þátt í sveitastörfunum Ragga og Þorvaldur. Stella var svo dugleg að passa fyrir mig á mánudaginn meðan ég lauk meðferðum sem höfðu verið skráðar á mig þess vikuna. Takk fyrir hjálpina Stella mín þú bjargaði okkur alveg.

Verlsunarmannahelgi framundan og maður verður í rólegheitunum hér í bænum, nema maður kíki á Toby á Gaukinn. Látum þetta nægja í bili
luv

Jæja þá komst maður loksins í að koma myndum inn á síðuna. Nú eru bara 5 dagar í að við förum til Kanada. Við sögðum Jóni Arnóri frá því í dag. Ég byrjaði á að spyrja hann hvað hann langaði að gera í sumarfríinu og hann talaði um að fara og skoða kirkjuna sem við giftum okkur í og svo kannski að fara í Hoppukastala. Ég spurði hvort hann langaði að fara með stóru flugvélinni til útlanda og þá sagði hann já já ég get svo sum farið í Hoppukastala þar.....er ekki alveg að kveikja. Þau systkin eru aðeins að taka upp á því að kvefast núna um mitt sumar en vonandi hrista þau það af sér fljótt. Tengdó hefur verið með mikinn svima en er sem betur fer að jafna sig en hún er að koma með okkur út. Við kíktum í heimsókn til hennar síðasta laugardag. Til hamingju með afmælið Tóta mín á miðvikudaginn síðasta. Við erum búin að vera á fullu að klára að gera garðinn fínan áður en við förum út. Tók upp rabbabarann í gær og er að sjóða sultu núna til að gefa Sigrúnu og Bjarka þegar við komum út. Ætla að halda upp á afmæli Védísar Gróu á þriðjudaginn næsta, bara lítið teiti fyrir systkini og mömmur og pabba. Hún verður 2 ára úti (6.júlí), hún er búin að læra að sína það með fingrunum og er að vinna í að segja það líka. Hún er farin að tala mjög mikið nema þegar hún kemst í síma þá bullar hún bara til að ná að tala jafnmikið og mamma og pabbi þegar þau tala í símann. Hún passar sig líka á að taka bakföllum af hlátri með reglulegu millibili svo þetta sé ekta. Á mánudaginn kemur vinkona Jóns Arnórs í heimsókn til okkar, ég tek hana með mér heim af leikskólanum og hún verður hér hjá okkur í smá stund. Jón Arnór hlakkar meira til þess en að fara utan. Á miðvikudaginn erum við hjónin svo komin í langþráða sumarfríið okkar en sá dagur fer í að skúra út og pakka. Jæja heyrið ábyggilega ekki í mér fyrr en eftir frí....ég bið ykkur vel að lifa
luv

Þá er búið að hirða nefkirtla úr báðum börnunum okkar og stinga á eyrun á þeim báðum. Verð að viðurkenna að það er ekki auðvelt fyrir móðurhjartað að fara með barnið sitt inn með 15 mín millibili og plata þau í svæfingu, sjá litllu hendurnar missa gripið um hálsinn og detta máttlausar niður á kalt aðgerðarborðið. Það var erfiðast þó að yfirgefa þau þegar maður horfði á litlu kroppana á þessum stóra bekk til að hleypa doktornum í verkið. Jón Arnór var á undan og hann vaknaði mjög illa, hann var ennþá öskrandi og grátandi þegar Védís Gróa vaknaði úr svæfingunni inni í sama herbergi. Við Gummi skiptum okkur á börnin og reyndum hvað við gátum að gera þetta gerlegt. Ég var voða hrædd um að Védís Gróa yrði hrædd að heyra í bróður sínum en hún rétt opnaði annað augað, sá að ég hélt á henni og sofanði svo aftur. Jón Arnór róaðist þegar heim var komið fékk sér að borða og sofnaði svo hjá pabba sínum. Ég færði Védísi Gróu í rúmið eftir vonlausa tilraun til að halda henni vakandi fyrir tvo bita af mat. Við sváfum öll í 3 tíma og þegar krakkarnir vöknuðu þá var eins og þau hefðu aldrei farið í aðgerðina, bæði mjög hress. Læknirinn var hissa að Jón Arnór hafi yfir höfuð eitthvað heyrt því hann dældi slíku magni af slími úr eyrunum á honum að hann hefði ábyggilega upplifað sig alltaf á kafi í vatni. Þetta fór sem sagt mjög vel og Jón Arnór er allt annað barn á eftir. Við sáum hins vegar enga breytingu á Védísi Gróu fyrr en 3 uggtennur gægðust loksins upp úr hörðum gómnum, viti menn hún fór að sofa betur.....en tölum ekki meira um það.

Jón Arnór er algjör gullmoli þessa dagana, kemur með þvílíkt skemmtilegar athugasemdir reglulega. Þær nýjustu:
1.,, mamma ertu  nýbúin að fara í klippingu og ég segi nei, þú ert svo fín um hárið"
2. ,,mamma rosalega ertu með lítil brjóst" döööö
3. ,,mamma það er vond lykt af þér"
4. ,,mamma rosalega eru í fínni rauðri peysu, mig langar líka í svona rauða peysu....eigum við að fara í búðina og kaupa svoleiðis handa mér".
5. Kíkt undir handklæði hjá stelpu í kvennaklefanum í sundi.
6. ,, Afi á risastóra flugvél og ég og hann ætlum saman til útlanda á henni"
7. ,, mamma þetta er ekki gamli traktorinn, þetta er hinn gamli traktorinn. Það er sko ekkert mjög gaman að vera á gamla traktórnum að bera á túnin, hann er svo lengi"
man ekki meira í augnablikinu

Védís Gróa er í sjálfstæðisbaráttu dauðans, má ekki koma nálægt því að hjálpa henni og ef tímabundin móður dirfist verður hún öskuill. En hún er fljót að finna góða skapið aftur....sú stutta er hreinlega alltaf kát.

Þau systkinin eru yndisleg saman núna, eru orðnir miklir vinir þótt það sletti öðru hvoru upp á vinskapinn. Hlökkum rosalega til að fara í frí með þau til vinahjóna okkar í Halifax......get ekki beðið. Jón Arnór veit ekkert af þessari áætlun okkar.

Við lifðum af Hvítasunnuhelgina miklu og tókum því svo rólega helgina eftir hana. Ég hitti reyndar mínar heittelskuðu vinkonur hjá Möttu til að kveðja okkar yndisfríðu Ásdísi sem hélt af landi brott sunnudaginn fyrir rúmri viku til að ljúka mastersritgerð sinni í London. Síðustu helgi fórum við hjónakornin í Bása í Goðalandi og vorum þar alla helgina bara tvö. Krakkarnir voru undir góðu yfirlæti hjá Röggu frænku á Litlu-Reykjum en hún  er nú komin í tölu amma Védísar Gróu eftir þessa helgi þar sem hún neitar að kalla hana annað en ömmu (ekki gott fyrir unga konu). Við Gummi vorum komin í Þórsmörk seint á föstudagkvöldið. Við fórum í göngu uppúr 13 á laugardeginum (eða rétt eftir að við vöknuðum) upp á Hátind sem tók lungað af deginum. Við grilluðum svo yndislegan mat um kvöldið og drukkum ótæpilega af rauðvíni sem varð til þess að við sváfum annan eins lúr þá nóttina. Á sunnudeginum fórum við inn í Langadal og röltum yfir í Húsadal. Hildur Kristín vippaði sér svo í Snorraríki og komst ég af  því að ég er ekki eins lipur og ég var þegar ég var að vinna í Þórsmörk ( er enn að jafna mig af harðsperrum í framhandleggjunum). Mér fannst dapurt að sjá hvernig hlutir eru orðnir í Húsadal, langar bara að hann sé í gamla fjallafílingnum eins og áður þegar við höfðum matinn okkar í litlum gasísskáp og í kæliboxum í stað þess að koma að veitingahúsi með brjálaðri tónlist. Mér fannst ekki búið að hugsa nógu vel um svæðið. Á gangi inni í Húsadal mátti berja margar borholur augum svo illa frágengnar og dauðar þökur yfir þeim svæðum sem mest var átt við. Kannski er maður orðinn of gamall til að sætta sig við þessar breytingar.

Jæja  nóg um tuð, tel nú niður dagana í ævintýraferðina miklu til Kanada. Vonandi heyrið þið frá okkur þaðan
luv